The Prophecy of Merlin

From Wiki
Jump to navigation Jump to search

[Page 100]

  • pepliden Warnungens hahanter i.e. xxv annos et dimidium. [pemp bledhen warn ugens ha hanter]

[Page 101]

  • apud villam quæ dicitur tervf.

[Page 103]

  • Hoc malum nominat ipse in Britannico Guentdehil et interpretatur venti excussio. [gwyns dihil (di + hil)]
  • Canus adoptatus, hoc est quod dicitur in britannico michtien luchd mal igasuet. [MACHTIERN LUITD MAL I GASSEC = myghtern loos avel y gasek]
  • castrum apud Perironem quod dicitur Dindaiol. [Dintagel ?]
  • Armon appellatur regio illa scilicet superior, mon quia mon simpliciter dicitur illa quæ accedit ad insulas et sunt regiones Norwalliae.

[Page 104]

  • Brentigia, quoddam desertum est in Cornubia et dicitur in nostra lingua: goen bren, in lingua Saxonum: fawi-mor... 'Ventorum [rabies], quod malum dicit Merlinus a Welgaru [leg. awel garu] i. e. auram asperam.' [Goon Brenn, awel garow]

[Pages 104, 105]

  • fatale castrum dicit illud municipium in partibus nostris quod in anglico dicitur: Aschbiri, in britannico Kair belli, et ut placet quibusdum et castel uchel coed. [kastel ughel koos]

References

  • Greith, Carl, Spicilegium Vaticanium (Frauenfeld, 1838). pp 92-106
  • Stokes, Whitley, “Mélanges: Cornica [1–3]”, Revue Celtique 3 (1876–1878): 85–86, 512.
  • Fleuriot, Léon. Les fragments du texte brittonique de la “Prophetia Merlini”. In: Etudes Celtiques, vol. 14, fascicule 1, 1974. pp. 43-56.
    • Fleuriot suggest this was written before Vocabularium Cornicum, when Breton and Cornish could not easily be distinguished.
    • V. 35. « solium » est glosé « Cornubiae ». Plus loin au v. 37, Jean ajoute une glose pleine d'informations précieuses sur le Cornwall qui, dans l'histoire est appelé « Maison de Coroneus » car ce Coroneus obtint la sœur de Brutus en mariage. On l'appelle aussi trône d'Arthur, car le plus grand des rois est lui-même issu de ce lieu. » Au v. 38 Jean continue à donner des indications sur l'histoire du Cornwall à son époque, à propos d'un vicomte Frewinus (Greith : Frowinus) et d'une « villa TRERUF » (Trerus recte ? — Greith lit à tort *Teruf). Nous omettons ce texte sans rapport avec notre sujet.
  • Jenner, Henry, "The Tristan Romance and its Cornish Provenance", Journal of the Royal Institution of Cornwall 19, pt. 2 (1913), 488. See also Henry Jenner, A Handbook of the Cornish Language (London, 1904), pp. 25 and 49